Klatka kennelowa dla psa - jak wybrać rozmiar i gdzie ustawić

Klatka kennelowa dla psa powinna być o 10-15 cm dłuższa niż pies mierzony od nosa do nasady ogona i o 5-10 cm wyższa niż pies w siadzie, mierzony do czubka głowy lub końców uszu. Ustaw ją w spokojnym kącie, w którym domownicy bywają na co dzień, z dala od drzwi wejściowych, grzejnika i pełnego słońca. Dobrze dobrana i spokojnie wprowadzona klatka staje się dla psa bezpiecznym miejscem odpoczynku, a nie karą.

Do czego służy klatka kennelowa dla psa

Klatka kennelowa dla psa to zamykane, przenośne legowisko z drzwiczkami, w którym pies odpoczywa, śpi i przeczekuje chwile, gdy nie może swobodnie chodzić po domu. Dobrze wprowadzona działa jak legowisko z dachem: daje psu kąt, w którym nikt mu nie przeszkadza, a opiekunowi spokój, że szczeniak pod jego nieobecność nie pogryzie kabli ani nie zje czegoś, co mogłoby mu zaszkodzić.

Wiele psów samo z siebie wybiera do drzemki miejsca osłonięte z kilku stron: przestrzeń pod stołem, kąt za kanapą, legowisko przy ścianie. Klatka wykorzystuje tę skłonność. Pies, który nauczył się, że w środku jest wygodnie i bezpiecznie, wchodzi tam dobrowolnie, także przy otwartych drzwiczkach.

Najczęstsze zastosowania klatki w domu:

• ✓
  nauka czystości u szczeniaka, bo większość psów niechętnie brudzi miejsce, w którym śpi,
• ✓
  bezpieczny odpoczynek, gdy w domu jest głośno: goście, dzieci, remont, sylwester,
• ✓
  ochrona psa i domu na czas krótkiej nieobecności opiekuna, zanim pies nauczy się zostawać sam,
• ✓
  ograniczenie ruchu po zabiegu, jeśli zaleci to lekarz weterynarii,
• ✓
  podróże i nocowanie poza domem, bo znana klatka pachnie domem i uspokaja w obcym miejscu.

Klatka ma też granice. Nie jest miejscem kary, nie zastępuje spaceru ani kontaktu z człowiekiem i nie powinna być miejscem, w którym pies spędza większość dnia. Jeśli korzystasz z niej rozsądnie, pies traktuje ją jak własny pokój. Jeśli zamykasz go w niej za karę albo na wiele godzin, klatka szybko zaczyna kojarzyć mu się ze stresem.

Jak zmierzyć psa i policzyć rozmiar klatki

Rozmiar klatki dobierasz do wymiarów psa, a nie do jego wagi. Dwa psy po 20 kg mogą mieć zupełnie inną budowę: jeden będzie długi i niski, drugi krótki i wysoki. Pomiar zajmuje kilka minut, wystarczy miarka krawiecka i ktoś, kto przytrzyma psa smakołykiem.

Pomiar krok po kroku

1. Długość: pies stoi naturalnie, z głową w normalnej pozycji. Zmierz odcinek od czubka nosa do nasady ogona. Samego ogona nie liczysz.

2. Wysokość: pies siedzi prosto. Zmierz odległość od podłogi do czubka głowy. Jeśli pies ma stojące uszy, mierz do końców uszu.

3. Długość klatki: do długości psa dodaj 10-15 cm.

4. Wysokość klatki: do wysokości psa w siadzie dodaj 5-10 cm.

5. Wybór modelu: klatki produkuje się w kilku standardowych długościach. Wybierz najbliższy rozmiar, który spełnia oba warunki, a przy wartościach granicznych raczej większy niż mniejszy.

Przykład z liczbami

Pies ma 70 cm od nosa do nasady ogona i 62 cm wysokości w siadzie. Minimalna długość klatki to 80-85 cm, minimalna wysokość to 67-72 cm. Model o długości 76 cm będzie za krótki, więc wybierasz klatkę o długości około 91 cm i sprawdzasz w opisie producenta, czy ma co najmniej 67 cm wysokości wewnątrz.

Sprawdzian w praktyce

Wymiary na papierze to jedno, a wygoda psa to drugie. Gdy klatka stoi już w domu, obserwuj psa i sprawdź trzy rzeczy:

• ✓
  pies obraca się w środku bez zahaczania o pręty i bez wyginania się w łuk,
• ✓
  pies kładzie się na boku z wyciągniętymi łapami i nie opiera się o ściany,
• ✓
  pies siedzi prosto, nie pochylając głowy i nie przyciskając uszu do sufitu.

Jeśli wszystkie trzy warunki są spełnione, rozmiar jest dobry. Za duża klatka też ma wady. U szczeniaka zbyt duża przestrzeń sprawia, że w jednym rogu śpi, a w drugim się załatwia, co spowalnia naukę czystości. Rozwiązanie znajdziesz w części o szczeniętach.

Tabela orientacyjnych rozmiarów klatek kennelowych

Wartości w tabeli są orientacyjne. Wymiary klatek różnią się u producentów o kilka centymetrów, a psy tej samej rasy mogą różnić się długością tułowia, długością łap i ułożeniem uszu. Rasa podpowiada tylko, od którego rozmiaru zacząć. O wyborze decyduje pomiar Twojego psa i sprawdzian w praktyce opisany wyżej. Psy o wydłużonym tułowiu, na przykład jamniki czy corgi, często potrzebują dłuższej klatki, niż sugerowałaby ich waga.

Metalowa, plastikowa czy materiałowa: z czego ma być klatka

Każdy rodzaj klatki ma swoje mocne strony. Wybór zależy od tego, gdzie klatka będzie stać, czy będziesz z nią podróżować i jak pies reaguje na otoczenie.

Klatka metalowa

Klatka z prętów jest najczęściej wybierana do domu. Zapewnia dobry przepływ powietrza, pies widzi z niej domowników, a wysuwana taca na dnie ułatwia sprzątanie. Większość modeli składa się na płasko, a wiele ma przegrodę do zmniejszania przestrzeni dla szczeniaka. Sprawdza się u psów, które łatwo się przegrzewają, i u tych, które chcą widzieć, co się dzieje. Psom wrażliwym na bodźce warto zasłonić część ścian kocem, żeby miały bardziej osłonięty kąt.

Klatka plastikowa (transporter)

Zamknięte ściany z małymi otworami wentylacyjnymi dają psu więcej osłony. Plastikowy transporter jest lekki, łatwy do mycia i wygodny w podróży. Gorzej wypada w upały, bo powietrze krąży w nim słabiej niż w klatce z prętów. Dobrze sprawdza się u małych psów, u szczeniąt w pierwszych tygodniach i u psów, które uspokajają się, gdy widzą mniej.

Klatka materiałowa

Składana klatka z tkaniny na lekkim stelażu jest lekka i łatwa do przewiezienia, na przykład na wakacje czy na zawody. Nadaje się dla psa, który zna już klatkę i spokojnie w niej leży. Szczeniak albo pies, który gryzie i drapie, potrafi ją rozpruć, a suwak nie zatrzyma zdeterminowanego psa. Materiał trudniej też umyć po wypadku.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie

• ✓
  Zamknięcie: zatrzask lub zasuwa, której pies nie otworzy nosem ani łapą.
• ✓
  Krawędzie: przesuń dłonią po prętach, łączeniach i drzwiczkach. Nie może być ostrych końcówek ani szczelin, w których pies zaklinuje pazur.
• ✓
  Rozstaw prętów: dla szczeniąt i małych psów wybierz gęstszą siatkę, przez którą nie przełożą pyszczka ani łapy.
• ✓
  Dwoje drzwiczek: ułatwia ustawienie klatki w różnych miejscach i wyjmowanie psa.
• ✓
  Stabilność: klatka nie może się przesuwać ani składać, gdy pies opiera się o ścianę.

Gdzie ustawić klatkę w domu

Najlepsze miejsce to takie, w którym pies jest blisko rodziny, ale nie na drodze. Pies chce słyszeć i widzieć domowników, ale nie powinien być co chwilę budzony przez osoby przechodzące obok.

Dobre miejsca to:

• ✓
  spokojny kąt salonu, z którego pies widzi pokój, ale nie stoi w przejściu,
• ✓
  sypialnia opiekuna, szczególnie w pierwszych tygodniach i w nocy, bo bliskość człowieka uspokaja szczeniaka,
• ✓
  miejsce przy ścianie, gdzie klatka ma osłonięty co najmniej jeden bok.

Miejsc, których lepiej unikać, jest więcej:

• ✓
  przedpokój i okolice drzwi wejściowych, bo dzwonek, pukanie i ruch domowników nie dają odpocząć,
• ✓
  miejsce przy grzejniku, kominku lub pod klimatyzatorem, bo pies nie ucieknie przed ciepłem ani zimnym nawiewem,
• ✓
  miejsce w pełnym słońcu, szczególnie przy dużym oknie od południa,
• ✓
  obok głośnika, telewizora lub pralki,
• ✓
  pomieszczenie odcięte od reszty domu, takie jak piwnica, garaż czy pusty pokój na końcu korytarza.

Zwróć uwagę na temperaturę i przewiew. Pies w zamkniętej klatce nie może zmienić miejsca, gdy zrobi mu się za ciepło. Latem sprawdzaj, czy w miejscu, gdzie stoi klatka, nie robi się duszno w ciągu dnia. Zimą upewnij się, że od podłogi i od okna nie ciągnie zimnem.

Co włożyć do klatki, a czego unikać

Wnętrze klatki ma być wygodne, ale proste. Im mniej rzeczy, tym mniej ryzyka.

Posłanie. Na dno połóż miękkie legowisko albo kocyk dopasowany do wymiarów klatki. Seniorom i psom z problemami ze stawami przyda się grubsze posłanie, które odciąża łokcie i biodra. Jeśli pies gryzie i rozrywa posłanie, na pewien czas zostaw go na gładkiej macie albo na samym dnie klatki. Połknięte kawałki materiału mogą być niebezpieczne.

Woda. Przy krótkich pobytach miska nie jest konieczna. Jeśli pies spędza w zamkniętej klatce więcej niż godzinę lub dwie, albo jest ciepło, zapewnij mu wodę w misce przykręcanej do prętów lub w poidle, którego nie przewróci.

Coś do zajęcia. Gryzak lub zabawka do wypełniania smakołykiem pomagają psu wyciszyć się w pierwszych minutach. Wybieraj tylko takie, których pies nie odgryzie w kawałkach i nie połknie w całości. Jeśli nie znasz jeszcze sposobu, w jaki pies gryzie, daj mu gryzak najpierw wtedy, gdy jesteś obok.

Przykrycie. Koc narzucony na klatkę z trzech stron często pomaga psu się wyciszyć. Zostaw odsłonięty przód i pilnuj, żeby pies nie wciągnął koca do środka i go nie pogryzł.

Jak przyzwyczaić psa do klatki krok po kroku

Najważniejsza zasada: pies sam ma chcieć wejść do środka. Nie wpychasz go, nie zamykasz od razu i nie przyspieszasz, gdy pies jest niepewny. Tempo zależy od psa. Szczeniak przyzwyczai się czasem w kilka dni, a dorosły pies z trudną przeszłością potrzebuje nawet kilku tygodni.

Etap 1: otwarte drzwiczki i ciekawość

Postaw klatkę w docelowym miejscu, załóż drzwiczki tak, żeby się nie zamykały, i połóż w środku posłanie. Wrzucaj smakołyki najpierw przy wejściu, potem coraz głębiej. Chwal psa za każde zajrzenie do środka. Nie zamykaj drzwiczek, nawet jeśli pies wejdzie cały. W tym etapie klatka ma kojarzyć się wyłącznie z przyjemnymi rzeczami.

Etap 2: posiłki w klatce

Podawaj psu posiłki w klatce. Najpierw miskę stawiasz przy samym wejściu, potem coraz głębiej, aż pies będzie jadł, stojąc w całości w środku. Gdy je spokojnie, zamknij drzwiczki na czas posiłku i otwórz je od razu, gdy skończy. Z dnia na dzień wydłużaj ten czas o kilka minut.

Etap 3: krótkie zamknięcia przy Tobie

Zaproś psa do klatki ustalonym słowem, na przykład „klatka” albo „domek”, nagródź go w środku i zamknij drzwiczki. Usiądź obok na kilka minut, potem wypuść psa. Stopniowo wydłużaj czas do 20-30 minut, a w tym czasie zajmij się czymś zwyczajnym: czytaniem, pracą przy komputerze. Wypuszczaj psa wtedy, gdy jest spokojny. Jeśli otworzysz drzwiczki w chwili, gdy szczeka lub drapie, pies nauczy się, że hałas otwiera klatkę.

Etap 4: wyjście z pokoju i z domu

Gdy pies spokojnie leży w zamkniętej klatce przy Tobie, wychodź na chwilę z pokoju i wracaj. Potem zostawiaj go na kilka, kilkanaście minut, gdy jesteś w innej części domu. Następny krok to krótkie wyjścia z domu, na przykład do sklepu. Nie żegnaj się wylewnie i nie witaj psa z ogromną radością po powrocie. Spokojne wyjścia i powroty uczą psa, że Twoja nieobecność to nic nadzwyczajnego.

Etap 5: noc w klatce

Na noc klatka najlepiej sprawdza się w sypialni lub blisko niej. Szczeniak, który słyszy oddech opiekuna, szybciej się uspokaja. Przed snem zawsze wyjdź z psem na spacer. Jeśli szczeniak w nocy budzi się i piszczy, najczęściej sygnalizuje potrzebę fizjologiczną. Wynieś go na chwilę na zewnątrz, bez zabawy i rozmów, a potem spokojnie odłóż z powrotem do klatki.

Jeśli w którymkolwiek etapie pies zaczyna się bać, wróć o krok i ćwicz dłużej. Cofnięcie się o etap to normalna część nauki, a nie porażka.

Ile czasu pies może spędzić w zamkniętej klatce

Czas w zamkniętej klatce zależy od wieku psa, jego potrzeb fizjologicznych i tego, jak spędza resztę dnia. Poniższe wartości dotyczą jednorazowego pobytu w ciągu dnia, u psa przyzwyczajonego do klatki.

Wartości są orientacyjne i nie oznaczają, że tyle trzeba psa zamykać. Na długość pobytu wpływa to, kiedy pies ostatnio się załatwiał, ile się ruszał przed zamknięciem, jaka jest temperatura i jak pies znosi samotność. Szczenię po posiłku albo po zabawie zwykle potrzebuje wyjścia szybciej niż wynika z tabeli.

Noc to osobna sytuacja. Dorosły pies, który był na wieczornym spacerze, zwykle przesypia noc w klatce bez problemu, szczególnie gdy stoi ona blisko opiekuna. Szczenię w pierwszych tygodniach budzi się w nocy i potrzebuje wyjścia.

Pilnuj też sumy w ciągu dnia. Pies, który spędza w klatce noc, a potem kilka godzin w dzień, potrzebuje w pozostałym czasie solidnego spaceru, węszenia, zabawy i kontaktu z człowiekiem. Jeśli wiesz, że w dni robocze nie będzie Cię w domu przez 8-9 godzin, klatka nie jest rozwiązaniem na cały ten czas. Lepiej sprawdzi się bezpieczny, wydzielony pokój albo kojec wewnątrz domu, wizyta kogoś bliskiego w ciągu dnia lub wyprowadzanie przez opiekuna psów.

Szczeniak, senior i pies po adopcji: przypadki szczególne

Szczeniak

Kup klatkę na docelowy rozmiar dorosłego psa i zmniejsz jej wnętrze przegrodą. Szczeniak powinien mieć tyle miejsca, żeby swobodnie się obrócić i wyciągnąć, ale nie tyle, żeby urządził sobie toaletę w drugim końcu. Przesuwaj przegrodę w miarę, jak rośnie. Docelową wielkość dorosłego psa możesz oszacować na podstawie rodziców szczeniaka albo zapytać o nią hodowcę lub lekarza weterynarii. Szczeniak wychodzi z klatki od razu po przebudzeniu, po każdym posiłku i po zabawie. To wtedy najczęściej potrzebuje się załatwić.

Pies starszy

Senior często ma sztywniejsze stawy i częściej potrzebuje się załatwiać. Klatka powinna mieć niski próg albo drzwiczki bez wysokiej krawędzi, a w środku grubsze, ortopedyczne posłanie. Wiele starszych psów najlepiej czuje się w klatce z otwartymi drzwiczkami, która jest ich stałym miejscem, ale nie zamyka ich na noc. Skracaj czas zamknięcia i obserwuj, czy pies wstaje i kładzie się bez trudności.

Pies po adopcji

Pies ze schroniska albo z interwencji mógł być wcześniej zamykany w ciasnym miejscu i może kojarzyć klatkę z przykrymi przeżyciami. Wprowadzaj ją jeszcze wolniej niż u szczeniaka i przez pierwsze dni zostawiaj drzwiczki otwarte. Jeśli pies wyraźnie unika klatki, nie zmuszaj go. Czasem lepszym rozwiązaniem jest posłanie w osłoniętym kącie albo wydzielona część pokoju. Więcej o budowaniu zaufania u lękliwego psa przeczytasz w artykule Pies boi się obcych ludzi - jak go przyzwyczaić.

Pies po zabiegu

Po niektórych zabiegach lekarz weterynarii zaleca ograniczenie ruchu na kilka dni lub tygodni. Klatka bardzo to ułatwia, ale tylko wtedy, gdy pies znał ją wcześniej. Jeśli planujesz zabieg, na przykład kastrację, zacznij przyzwyczajanie z wyprzedzeniem. W tym czasie trzymaj się zaleceń lekarza co do długości odpoczynku, wychodzenia na spacer i noszenia kołnierza.

Kilka psów w domu

Każdy pies powinien mieć własną klatkę. Dwa psy zamknięte w jednej, nawet dużej, mogą wejść w konflikt o miejsce, posłanie albo gryzak, a w zamkniętej przestrzeni żaden z nich nie ma jak się wycofać. Klatki mogą stać obok siebie, jeśli psy dobrze się dogadują.

Najczęstsze błędy przy korzystaniu z klatki

• ✓
  Zamykanie za karę. Klatka użyta jako kara przestaje być bezpiecznym miejscem i pies zaczyna jej unikać.
• ✓
  Za szybkie tempo. Zamknięcie psa na kilka godzin pierwszego dnia często kończy się paniką i długą pracą nad odwróceniem złego skojarzenia.
• ✓
  Otwieranie na szczekanie. Pies uczy się, że hałas działa. Wypuszczaj go w chwili ciszy.
• ✓
  Klatka zamiast spaceru. Pies, który ma za mało ruchu i zajęcia, będzie niespokojny także w klatce.
• ✓
  Za mała klatka „na start”. Klatka, w której pies nie może się wyciągnąć ani obrócić, jest niewygodna, a pies słusznie nie chce do niej wchodzić.
• ✓
  Zbyt dużo rzeczy w środku. Kilka zabawek, kocyków i misek zabiera miejsce i zwiększa ryzyko, że pies coś pogryzie i połknie.
• ✓
  Przestawianie klatki z miejsca na miejsce. Na początku pies potrzebuje stałego punktu. Ciągłe zmiany utrudniają naukę.
• ✓
  Dzieci w klatce i przy klatce. Klatka to strefa psa. Naucz dzieci, że psa, który odpoczywa w środku, nie wolno wyciągać, zaczepiać ani zaglądać mu przez pręty.

Kiedy do weterynarza lub behawiorysty

Większość psów przyzwyczaja się do klatki bez większych problemów, choć czasem trwa to dłużej, niż zakładał opiekun. Są jednak sygnały, przy których warto skonsultować się ze specjalistą zamiast dalej ćwiczyć na własną rękę.

Do lekarza weterynarii, gdy:

• ✓
  pies, który wcześniej był czysty, zaczyna załatwiać się w klatce, bo nagła utrata czystości może mieć przyczynę zdrowotną, na przykład infekcję dróg moczowych (więcej w artykule Zapalenie pęcherza u psa - jak mu pomóc),
• ✓
  pies ma problem z położeniem się, wstaniem albo obróceniem w klatce, która wcześniej była wygodna,
• ✓
  po próbach wydostania się z klatki widzisz krew na dziąsłach, połamane pazury, otarcia na pysku lub łapach,
• ✓
  pies w klatce mocno dyszy, jest apatyczny albo wymiotuje, mimo że w pomieszczeniu nie jest gorąco.

Do behawiorysty, gdy:

• ✓
  pies w zamkniętej klatce wpada w panikę: gryzie pręty, kopie, rzuca się na drzwiczki, mocno się ślini,
• ✓
  wycie i szczekanie nie słabną mimo kilku tygodni spokojnej, stopniowej pracy,
• ✓
  pies zaczyna bronić klatki przed domownikami, warczy lub kłapie zębami, gdy ktoś się do niej zbliża,
• ✓
  pies źle znosi każde rozstanie z opiekunem, także bez klatki, bo to może być lęk separacyjny, z którym sama klatka nie pomoże.

W takich sytuacjach nie zamykaj psa w klatce na siłę. Dla psa z silnym lękiem zamknięcie bywa źródłem dodatkowego stresu. Specjalista pomoże ustalić przyczynę i dobrać plan pracy, w którym klatka może, ale nie musi się znaleźć.

Najczęściej zadawane pytania

Irena Wilczko

KEBZOO by Look4dog

Współtworzy sklep KEBZOO i marki karm Look4dog CARE oraz KEBZOO Flow.