Tłuszcz wołowy w karmie dla psa - czym różni się od wieprzowego i kaczego

Tłuszcz wołowy w karmie dla psa to najbardziej nasycony i najbardziej odporny na jełczenie z trzech porównywanych tłuszczów: zawiera orientacyjnie 48-55% kwasów nasyconych i tylko około 2-4% kwasu linolowego, podczas gdy tłuszcz kaczy ma go szacunkowo 11-13%, a wieprzowy 8-12%. W praktyce oznacza to, że karma z 16% tłuszczu opartego wyłącznie na łoju wołowym dostarcza około 0,5% kwasu linolowego w suchej masie, czyli mniej niż orientacyjne 1,3% podawane w wytycznych żywieniowych dla psów dorosłych, i dlatego producenci prawie zawsze łączą go z tłuszczem drobiowym lub olejem roślinnym.

Tłuszcz wołowy w karmie dla psa: co to jest i po co się go dodaje

Tłuszcz wołowy (inaczej łój wołowy) powstaje przez wytopienie tkanki tłuszczowej bydła, oczyszczenie jej i schłodzenie do postaci stałej masy. W składach karm znajdziesz go pod nazwą "tłuszcz wołowy", rzadziej "tłuszcz zwierzęcy (z wołowiny)", a bywa też schowany w zbiorczej kategorii "tłuszcze i oleje". W karmie suchej najczęściej trafia na zewnątrz granulatu, bo tłuszcz napyla się na gotowy, wysuszony kęs już po ekstruzji.

Tłuszcz w karmie ma cztery zadania i warto je rozdzielić, bo mylenie ich prowadzi do złych decyzji zakupowych:

• ✓
  energia: 1 g tłuszczu to orientacyjnie 8,5 kcal w przeliczeniu stosowanym dla karm gotowych (klasyczne 9 kcal/g dotyczy czystego tłuszczu), czyli ponad dwa razy więcej niż 1 g białka lub skrobi,
• ✓
  nośnik witamin: witaminy A, D, E i K rozpuszczają się w tłuszczu i bez niego pies ich nie wchłonie efektywnie,
• ✓
  smakowitość: tłuszcz jest głównym nośnikiem aromatu karmy suchej, dlatego psy potrafią odrzucić granulat o niskiej zawartości tłuszczu, mimo poprawnego składu,
• ✓
  niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe: pies nie potrafi sam wytworzyć kwasu linolowego (omega-6) i musi go dostać z pokarmem.

I właśnie na tym czwartym punkcie kończy się przewaga łoju wołowego. Jest doskonałym paliwem i świetnym nośnikiem smaku, ale bardzo słabym źródłem kwasu linolowego. To nie jest wada dyskwalifikująca, tylko informacja o tym, czego trzeba szukać obok niego w składzie.

Czym różni się tłuszcz wołowy od wieprzowego i kaczego

Różnica nie polega na tym, że jeden tłuszcz jest "dobry", a drugi "zły". Polega na proporcjach trzech grup kwasów tłuszczowych: nasyconych, jednonienasyconych i wielonienasyconych. To one decydują o konsystencji, trwałości i wartości odżywczej.

Wartości w tabeli są orientacyjne i pochodzą z typowych zakresów podawanych dla tłuszczów zwierzęcych. Realny skład partii zależy od rasy i wieku zwierzęcia, od tego, z której części tuszy pochodzi tkanka tłuszczowa (tłuszcz okołonerkowy różni się od podskórnego), od żywienia zwierzęcia oraz od technologii wytapiania. Największe wahania dotyczą tłuszczu wieprzowego, bo profil kwasów tłuszczowych świni bardzo mocno odzwierciedla paszę, jaką dostawała. Traktuj więc te liczby jako mapę, nie jako wynik analizy konkretnego worka karmy.

Co z tego wynika w praktyce

Tłuszcz wołowy jest najbardziej "nudny" chemicznie i to jego zaleta. Mało wielonienasyconych kwasów oznacza mało wiązań podatnych na utlenianie, więc karma dłużej zachowuje świeży zapach po otwarciu worka. Dużo kwasu stearynowego i palmitynowego daje gęstą, sytą energię. Dla psa pracującego zimą albo dla psa, który musi przybrać na wadze, to sensowne paliwo.

Tłuszcz wieprzowy stoi pośrodku. Ma zauważalnie więcej kwasu linolowego niż wołowy, jest miękki i dobrze rozprowadza się po granulacie, ale jego skład bywa najmniej przewidywalny między partiami. W karmach premium pojawia się rzadziej niż drobiowy, częściej za to w karmach mokrych i pasztetach, gdzie tłuszcz jest naturalną częścią surowca mięsnego.

Tłuszcz kaczy to najbardziej "olejowy" z trójki: dominują kwasy jednonienasycone, jest sporo kwasu linolowego, a całość pozostaje półpłynna w temperaturze pokojowej. Dlatego bywa świetnie akceptowany smakowo, ale wymaga lepszej ochrony przeciwutleniaczami i krótszego łańcucha "produkcja, magazyn, miska".

Kwas linolowy: najważniejsza różnica praktyczna

Spośród wszystkich różnic ta jest jedyną, która realnie przekłada się na spełnienie potrzeb żywieniowych psa. Kwas linolowy to niezbędny nienasycony kwas tłuszczowy, którego organizm psa nie syntetyzuje. Wpływa na barierę naskórkową, jakość okrywy włosowej i integralność błon komórkowych. Wytyczne żywieniowe dla psów dorosłych podają orientacyjnie około 1,3% kwasu linolowego w suchej masie karmy.

Policzmy to na konkretnej karmie suchej o zawartości tłuszczu surowego 16% i wilgotności 8% (czyli sucha masa to 92%):

• ✓
  wariant z samym łojem wołowym: 16 g tłuszczu × 3% kwasu linolowego = 0,48 g na 100 g karmy, po przeliczeniu na suchą masę około 0,52%,
• ✓
  wariant z samym tłuszczem kaczym: 16 g × 12% = 1,92 g na 100 g karmy, czyli około 2,09% suchej masy,
• ✓
  wariant z samym tłuszczem wieprzowym: 16 g × 10% = 1,6 g na 100 g, czyli około 1,74% suchej masy.

To jest oczywiście uproszczenie, bo tłuszcz surowy deklarowany na etykiecie to suma wszystkich lipidów w karmie: także tego z mięsa, z mączek mięsnych, z jaj i ze zbóż lub roślin strączkowych. Nikt nie robi karmy na jednym tłuszczu. Ale kierunek jest jednoznaczny: karma oparta wyłącznie na tłuszczu wołowym miałaby problem z pokryciem zapotrzebowania na kwas linolowy, natomiast karma z tłuszczem kaczym lub drobiowym pokrywa je z zapasem. Dlatego w składzie dobrej karmy z wołowiną prawie zawsze zobaczysz obok łoju olej słonecznikowy, olej z krokosza albo tłuszcz drobiowy.

Dla porównania warto zapamiętać jeszcze jedną liczbę: tłuszcz drobiowy z kurczaka zawiera orientacyjnie 18-22% kwasu linolowego, czyli najwięcej z popularnych tłuszczów zwierzęcych stosowanych w karmach. To główny powód jego dominacji w recepturach.

Jak pies trawi tłuszcz i dlaczego źródło ma mniejsze znaczenie, niż myślisz

Tłuszcz z pokarmu jest emulgowany przez żółć, rozkładany przez lipazę trzustkową na kwasy tłuszczowe i monoglicerydy, a następnie wchłaniany w jelicie cienkim. U zdrowego psa strawność tłuszczów zwierzęcych w karmach gotowych jest bardzo wysoka i mieści się orientacyjnie w przedziale 90-95%, niezależnie od tego, czy pochodzą z bydła, świni czy kaczki.

Z tego wynika prosty wniosek: jeżeli twój pies źle znosi karmę z tłuszczem wołowym, przyczyną najczęściej nie jest "gatunek" tłuszczu, tylko jego ilość, świeżość albo białko towarzyszące w recepturze. Trzy najczęstsze scenariusze:

1. Za dużo tłuszczu naraz. Przejście z karmy 12% na karmę 20% tłuszczu to skok energii z tłuszczu o kilkanaście punktów procentowych. Luźny stolec pojawia się w 2-4 dobie i mija po powrocie do niższej zawartości albo po dłuższym, 10-14 dniowym przejściu.

2. Zjełczały tłuszcz. Karma pachnie kwaśno, farbowo lub jak stary olej. Pies odmawia jedzenia albo je z ociąganiem. Tu akurat łój wołowy jest najbezpieczniejszy, bo jełczeje najwolniej.

3. Reakcja na białko, nie na tłuszcz. Tłuszcze wytapiane zawierają śladowe ilości białka, ale to białko mięsa jest zwykle problemem u psów z alergią pokarmową, a nie sam tłuszcz. Więcej o mechanizmie i o tym, jak testuje się nietolerancje, znajdziesz w tekście o tym, czy jagnięcina uczula psa.

Ile tłuszczu potrzebuje pies: tabela według masy ciała

Typowa karma sucha dla psa dorosłego zawiera 10-18% tłuszczu surowego, karma dla psów aktywnych i szczeniąt 16-22%, a karma o obniżonej kaloryczności 7-11%. Poniżej orientacyjne dzienne ilości tłuszczu, jakie zjada pies żywiony karmą suchą o 380 kcal/100 g i 16% tłuszczu.

Wartości są orientacyjne i policzone dla dorosłego, wysterylizowanego lub niewysterylizowanego psa o umiarkowanej aktywności, według typowego wzoru na zapotrzebowanie bytowe. Realna potrzeba potrafi się różnić o 20-30% w obie strony i zależy od wieku, stanu hormonalnego, temperamentu, temperatury otoczenia, stanu okrywy włosowej oraz od tego, ile psa "chodzi" w ciągu dnia. Jedynym wiarygodnym sprawdzianem jest ocena kondycji: żebra wyczuwalne pod cienką warstwą tkanki, talia widoczna z góry, brzuch podciągnięty z boku. Jeśli chcesz uporządkować także rozkład posiłków w ciągu doby, sprawdź poradnik o tym, ile razy dziennie karmić psa.

Jak policzyć u siebie udział energii z tłuszczu

To nie jest kolejna ogólna rada "czytaj etykiety". Poniżej masz wzór, który w trzy minuty da ci konkretną liczbę procentową dla karmy stojącej u ciebie w kuchni.

1. Odczytaj kaloryczność karmy z opakowania, zwykle podana jako kcal/100 g lub kcal/kg. Jeśli producent podaje tylko kcal/kg, podziel przez 10. Przykład: 3800 kcal/kg = 380 kcal/100 g.

2. Odczytaj "tłuszcz surowy" ze składu analitycznego. Przykład: 16%.

3. Zważ realną dzienną porcję na wadze kuchennej, nie miarką. Miarka potrafi się mylić o 15-20% w zależności od kształtu granulatu. Przykład: 263 g.

4. Policz gramy tłuszczu: porcja × procent tłuszczu ÷ 100. Przykład: 263 × 16 ÷ 100 = 42 g.

5. Przelicz na kalorie: gramy tłuszczu × 8,5. Przykład: 42 × 8,5 = 357 kcal.

6. Policz udział: kalorie z tłuszczu ÷ całkowite kalorie dnia × 100. Przykład: 357 ÷ 1000 × 100 = około 36%.

Jak czytać wynik (orientacyjnie):

• ✓
  poniżej 25%: dieta niskotłuszczowa, typowa dla karm odchudzających i wspierających psy po problemach trzustkowych,
• ✓
  25-40%: zakres typowy dla większości dobrych karm bytowych,
• ✓
  40-50%: dieta wysokoenergetyczna, sensowna dla psów pracujących, aktywnych zimą, rekonwalescentów i psów z niedowagą,
• ✓
  powyżej 50%: bardzo wysoki udział, uzasadniony tylko przy konkretnym celu i pod kontrolą masy ciała.

Szybki test kwasu linolowego

Jeżeli producent podaje zawartość kwasu linolowego w składzie analitycznym, sprawdź to jednym działaniem: wartość w procentach karmy podziel przez zawartość suchej masy i pomnóż przez 100. Przy karmie z 8% wilgotności i deklarowanym 2,4% kwasu linolowego wychodzi 2,4 ÷ 92 × 100 = około 2,6% suchej masy, czyli komfortowo powyżej orientacyjnych 1,3%. Jeśli producent tej wartości nie podaje, patrz na skład: obecność tłuszczu drobiowego, oleju słonecznikowego, z krokosza, z wiesiołka lub z ogórecznika oznacza, że kwasu linolowego raczej nie brakuje.

Jak czytać etykietę: "tłuszcz zwierzęcy" kontra "tłuszcz wołowy"

Przepisy pozwalają producentowi karm opisywać składniki na dwa sposoby: nazwą konkretnego surowca albo nazwą kategorii. Dlatego ten sam surowiec może być zapisany jako "tłuszcz wołowy", "tłuszcz zwierzęcy (z wołowiny)" albo po prostu "tłuszcze i oleje".

Co to oznacza dla ciebie:

• ✓
  "Tłuszcz wołowy" to najbardziej precyzyjna deklaracja. Wiesz, czego się spodziewać po profilu kwasów tłuszczowych i możesz świadomie unikać wołowiny, jeśli pies ma na nią reagować.
• ✓
  "Tłuszcz zwierzęcy" bez dopisku gatunkowego oznacza, że producent zostawił sobie swobodę zmiany surowca między partiami. Dla zdrowego psa to zwykle bez znaczenia, dla psa na diecie eliminacyjnej to dyskwalifikacja.
• ✓
  Kolejność w składzie dotyczy masy przed przetworzeniem. Tłuszcz napylany na granulat pojawia się zwykle w pierwszej piątce składników, bo stanowi kilkanaście procent masy.
• ✓
  Przeciwutleniacze to informacja o tym, jak chroniony jest tłuszcz. Zapis "konserwowane przeciwutleniaczami" lub podanie tokoferoli i ekstraktu z rozmarynu jest standardem. Przy tłuszczach o wyższym udziale wielonienasyconych kwasów, czyli kaczym i drobiowym, ma to większe znaczenie niż przy wołowym.

W karmach mokrych sytuacja wygląda inaczej: tłuszcz najczęściej nie jest dodawany osobno, tylko pochodzi z użytego mięsa i podrobów. Dlatego karma mokra KEBZOO by Look4dog ma w składzie analitycznym niższy procent tłuszczu (typowo 4-8%), ale po przeliczeniu na suchą masę wartości bywają zbliżone do karmy suchej. Nigdy nie porównuj procentów z etykiety karmy mokrej i suchej wprost, bo pierwsza zawiera 75-82% wody.

Który tłuszcz dla jakiego psa: tabela decyzyjna

Tabela jest uproszczeniem i ma pomóc w zawężeniu wyboru, a nie zastąpić obserwację konkretnego psa. Każdy z tych scenariuszy może się nakładać na inny: pies aktywny bywa jednocześnie wrażliwy trawiennie, a pies z suchą skórą może mieć nadwagę. W takich sytuacjach zawsze pierwszeństwo ma kryterium zdrowotne, czyli ilość tłuszczu, a dopiero potem kryterium jakościowe, czyli jego źródło.

Szczenię, senior, rasy małe i duże, brachycefaliki

Szczenię. Rosnący pies potrzebuje wyższej gęstości energetycznej niż dorosły, a jednocześnie ma mały żołądek. Karmy dla szczeniąt mają zwykle 16-20% tłuszczu. Tłuszcz wołowy sprawdza się jako część mieszanki, ale przy karmieniu młodego psa pilnuj przede wszystkim tempa wzrostu, nie samego procentu tłuszczu. Szczenię ras dużych i olbrzymich karmione "na maksa" rośnie zbyt szybko, co obciąża stawy.

Senior. Po 7-8 roku życia u wielu psów spada aktywność i zapotrzebowanie energetyczne, orientacyjnie o 10-20%. Nie oznacza to jednak automatycznego przejścia na karmę niskotłuszczową. Chudnący senior z zanikiem mięśni potrzebuje odwrotnie: energii i dobrego białka. Decyzję opieraj na masie ciała mierzonej co 2-4 tygodnie, nie na dacie w książeczce.

Rasy małe (do 10 kg). Mają wyższe zapotrzebowanie energetyczne na kilogram masy ciała niż psy duże. Jamnik 8 kg potrzebuje orientacyjnie 55-70 kcal na kilogram, a mastif 60 kg około 30-35 kcal na kilogram. Dlatego karmy dla małych ras bywają bardziej kaloryczne i tłustsze, a pojedynczy przysmak stanowi u nich dużo większy procent dziennej puli.

Rasy duże i olbrzymie. Tu najczęstszym problemem jest nadmiar energii, nie jej brak. Przy 40 kg masy ciała pomyłka o jedną garść karmy dziennie to około 60-80 kcal, czyli w skali roku znacząca różnica. O tym, jak łatwo przekarmić psa dużej rasy, pisaliśmy szerzej w tekście o karmie dla golden retrievera.

Rasy krótkogłowe (mops, buldog francuski, boston terrier). Ich problemem nie jest metabolizm tłuszczu, tylko konsekwencje nadwagi: każdy dodatkowy kilogram pogarsza wydolność oddechową i tolerancję ciepła. U brachycefalika bardziej niż u innych psów pilnuj kaloryczności i raczej wybieraj karmy z dolnej części zakresu tłuszczu, chyba że pies jest chudy.

Suki w ciąży i laktacji. W ostatniej trzeciej ciąży i w szczycie laktacji zapotrzebowanie energetyczne rośnie wielokrotnie, a dieta bogata w tłuszcz jest wtedy uzasadniona. To jednak sytuacja, którą planuje się z lekarzem prowadzącym.

Zima, lato, karma sucha i mokra

Zima. Pies śpiący na dworze lub pracujący w mrozie zużywa dodatkową energię na termoregulację. Zapotrzebowanie może wzrosnąć orientacyjnie o 20-40% w porównaniu z latem, a przy psach zaprzęgowych jeszcze bardziej. Tłuszcz wołowy jest tu logicznym wyborem: dużo kalorii w małej objętości i doskonała trwałość. Pies mieszkający w ogrzewanym domu i wychodzący na trzy krótkie spacery nie potrzebuje żadnego "zimowego doładowania".

Lato. W upał psy jedzą mniej, a tłusta karma szybciej się psuje w misce i szybciej jełczeje w otwartym worku. Latem częściej sprawdza się karma mokra i lżejsze posiłki, co opisaliśmy w poradniku o tym, czym karmić psa w upały. Worek karmy suchej trzymaj wtedy zamknięty, w chłodnym miejscu, i staraj się zużyć go w ciągu 4-6 tygodni od otwarcia.

Karma sucha. Tłuszcz jest napylany na granulat, więc bezpośrednio kontaktuje się z powietrzem. To główny powód, dla którego jakość przeciwutleniaczy i szczelność opakowania mają realne znaczenie. Bezzbożowe karmy Look4dog CARE i karma KEBZOO Flow z indykiem oraz ryżem to przykłady receptur suchych, w których tłuszcz stanowi kilkanaście procent masy.

Karma mokra. Tłuszcz jest zamknięty w matrycy mięsnej i w puszce bez dostępu tlenu, więc problem jełczenia praktycznie nie występuje przed otwarciem. Po otwarciu obowiązuje zasada: lodówka, szczelne przykrycie, zużycie w ciągu 24-48 godzin.

Gryzaki i przysmaki. Naturalne gryzaki potrafią być bardzo tłuste, zwłaszcza te z tkanki podskórnej. Jeśli twój pies dostaje je codziennie, doliczaj je do dziennej puli kalorii. Przy suszonych gryzakach Look4dog CRUNCH i podobnych produktach praktyczna zasada brzmi: przysmaki i gryzaki razem nie powinny przekraczać około 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego.

Tłuszcz wołowy a alergie i wrażliwe żołądki

Wytapiany tłuszcz zawiera bardzo mało białka, a to białko jest głównym czynnikiem wywołującym alergię pokarmową. Z tego powodu sam tłuszcz wołowy rzadko bywa realnym alergenem. Nie znaczy to jednak, że można go ignorować przy diecie eliminacyjnej: przy ścisłej próbie eliminacyjnej prowadzonej pod okiem lekarza standardem jest wykluczenie wszystkich składników pochodzących z podejrzanego gatunku, także tłuszczu.

Osobną kwestią jest nietolerancja tłuszczu jako takiego. Objawia się luźnym, tłustym, jasnym stolcem, wzdęciami i czasem nudnościami po posiłku. Tu przyczyną jest zwykle:

• ✓
  zbyt szybka zmiana karmy na tłustszą,
• ✓
  zbyt duża pojedyncza porcja, zwłaszcza u psa karmionego raz dziennie,
• ✓
  niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki lub inne schorzenie wymagające diagnostyki,
• ✓
  podanie tłustych resztek ze stołu obok normalnej karmy.

Praktyczna procedura, gdy podejrzewasz nietolerancję tłuszczu: przez 7 dni karm dotychczasową karmą, ale bez żadnych dodatków i przysmaków, notując konsystencję stolca w skali od 1 do 5. Jeśli stolec się poprawia, problemem były dodatki, a nie karma. Jeśli się nie poprawia, przejdź na karmę o niższej zawartości tłuszczu przez kolejne 10-14 dni. Brak poprawy po tym czasie to sygnał do wizyty u lekarza, a nie do kolejnej zmiany worka.

Najczęstsze błędy i mity

Mit 1: "Tłuszcz zwierzęcy w karmie to wypełniacz i oszczędność producenta". Odwrotnie. Tłuszcz jest jednym z droższych składników karmy, a jego dodatek jest technologicznie konieczny, bo bez niego pies nie wchłonie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i nie zje granulatu.

Mit 2: "Tłuszcz nasycony szkodzi psu tak jak człowiekowi". Metabolizm lipidów psa różni się od ludzkiego, a pies nie rozwija miażdżycy tętnic wieńcowych w mechanizmie znanym z medycyny człowieka. Realnym ryzykiem żywieniowym u psa jest nadmiar kalorii i otyłość, a nie sam profil kwasów nasyconych.

Mit 3: "Tłuszcz kaczy jest zawsze lepszy, bo jest z drobiu". Ma więcej kwasu linolowego, ale jest też mniej stabilny i droższy. W karmie przechowywanej pół roku w ciepłym magazynie ta "lepszość" potrafi zamienić się w wadę.

Mit 4: "Jeśli pies ma matową sierść, trzeba dolać oleju do miski". Dolewanie oleju bez policzenia kalorii to najprostsza droga do przybierania na wadze. Łyżka stołowa oleju to około 120 kcal, czyli u psa 10 kg ponad 20% dziennego zapotrzebowania. Najpierw sprawdź, czy karma pokrywa zapotrzebowanie na kwas linolowy, potem dopiero dodawaj.

Mit 5: "Wysoki procent tłuszczu = karma dla psa aktywnego". Procent tłuszczu bez kaloryczności nic nie mówi. Karma 20% tłuszczu o kaloryczności 350 kcal/100 g i karma 16% o kaloryczności 420 kcal/100 g to dwa zupełnie różne produkty.

Błąd 1: mieszanie karm o różnej zawartości tłuszczu "na oko". Jeśli łączysz suchą z mokrą, przelicz kalorie obu, a nie objętość.

Błąd 2: przechowywanie karmy w oryginalnym, rozerwanym worku. Kontakt z powietrzem i światłem przyspiesza utlenianie tłuszczu. Zamknięcie klipsem i pojemnik w chłodnym miejscu to minimum.

Błąd 3: przesypywanie karmy do pojemnika bez mycia. Resztki starego tłuszczu na ściankach jełczeją i zanieczyszczają świeżą partię. Pojemnik myj i dokładnie susz przy każdej wymianie worka.

Błąd 4: ocenianie tłuszczu po wyglądzie stolca w pierwszych dwóch dniach po zmianie karmy. Adaptacja przewodu pokarmowego trwa orientacyjnie 7-14 dni.

Kiedy skontaktować się z weterynarzem

• ✓
  silny, nagły ból brzucha, pies przyjmuje pozycję modlitewną (przód opuszczony, zad uniesiony), jest niespokojny lub nie pozwala się dotknąć,
• ✓
  uporczywe wymioty utrzymujące się ponad 12-24 godziny lub wymioty połączone z całkowitą odmową picia,
• ✓
  biegunka trwająca dłużej niż 48 godzin, biegunka z krwią lub czarny, smolisty stolec,
• ✓
  tłusty, jasny, cuchnący i bardzo obfity stolec utrzymujący się mimo zmiany karmy, często z jednoczesnym chudnięciem przy zachowanym lub zwiększonym apetycie,
• ✓
  postępująca utrata masy ciała przekraczająca około 10% w ciągu miesiąca bez zmiany karmienia,
• ✓
  apatia, drżenia, przyspieszony oddech po zjedzeniu dużej porcji tłustego jedzenia,
• ✓
  żółtaczkowe zabarwienie białkówek oczu, dziąseł lub skóry wewnątrz małżowin,
• ✓
  nawracające problemy skórne: łupież, świąd, przetłuszczanie się okrywy, wypadanie włosa utrzymujące się ponad 3-4 tygodnie mimo poprawnej diety,
• ✓
  odmowa jedzenia dłuższa niż 24 godziny u psa dorosłego lub dłuższa niż 12 godzin u szczenięcia.

Osobna uwaga o objawach nieswoistych: sam suchy albo ciepły nos nie jest wiarygodnym wskaźnikiem choroby i nie należy na jego podstawie oceniać stanu psa. Znaczenie diagnostyczne ma dopiero zestaw objawów: zmiana apetytu, zmiana zachowania, jakość stolca, poziom energii i masa ciała obserwowane razem, przez kilka dni.

Jeżeli pies ma za sobą epizod zapalenia trzustki, hiperlipidemię lub zdiagnozowaną niewydolność zewnątrzwydzielniczą trzustki, dobór poziomu i źródła tłuszczu w diecie powinien odbywać się wyłącznie w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. W takich przypadkach różnica między karmą 9% a 16% tłuszczu jest kwestią zdrowotną, a nie preferencji smakowej.

Najczęściej zadawane pytania

Irena Wilczko

KEBZOO by Look4dog

Współtworzy sklep KEBZOO i marki karm Look4dog CARE oraz KEBZOO Flow.